Jako normę życia i wiary dla członków Ewangelicznego Zakonu Braterskiego stanowi 
Pismo Święte - Biblia
Wierzymy, że Pismo Święte – Biblia – jest Słowem Bożym natchnionym przez Ducha Świętego.
Wierzymy w Boga w Trójcy Świętej jedynego, w osobach Ojca i Syna, i Ducha Świętego.
Wierzymy w Synostwo Boże Jezusa Chrystusa, poczętego z Ducha Świętego, narodzonego z Marii Dziewicy; w Jego śmierć na krzyżu za grzechy świata i Jego zmartwychwstanie w ciele; w Jego wniebowstąpienie i powtórne przyjście w chwale.
Wierzymy w pojednanie z Bogiem przez opamiętanie i wiarę w Ewangelię, w Chrzest i Wieczerzę Pańską.
Wierzymy w chrzest Duchem Świętym, przeżywanie pełni Ducha i Jego darów.
Wierzymy w Zgromadzenie świętych jako Kościół powszechny i apostolski.
Wierzymy w zmartwychwstanie, życie wieczne i uzdrowienie chorych jako znak łaski i mocy Bożej

Biblia 

Biblia jest normą poznania, wiary i posłuszeństwa,  która stanowi o zbawieniu. Biblia jest natchnionym przez Ducha Świętego Słowem Bożym. Napełnienie i prowadzenie Ducha Świętego jest konieczne do właściwego zrozumienia Słowa Bożego. 

Trójjedyny Bóg

Jest tylko jeden Bóg. Jest On samoistny, nieskończony i doskonały w swojej istocie. Bóg stworzył niebo i ziemie, świat ludzi i aniołów. Bóg jedyny objawił się w trzech osobach – Ojca i Syna, i Ducha Świętego – które stanowią jedność w swojej istocie.
Referencje biblijne:
Rdz 17,1; Wj 3,14; Pwt 4,15-16; 6,4-6; 1 Krl 8,27; Ps 90,2; Iz 6,3; 46,9-10; 48,12; Jr 10,10; 23,23-24; Ml 3,6; Mt 28,19; J 1,1-3.18; 4,24; Rz 9,5; 11,35-36; 1 Kor 8,4-6; 2 Kor 13,13; 1 Tm 1,17; Hbr 2,6; 1J 5,8; Ap 1,17-18.

Jezus Chrystus 

Jezus Chrystus jest Synem Bożym, który się począł z Ducha Świętego i narodził się z Marii Dziewicy. Posiada dwie natury – boską i ludzką, jest Synem Bożym i Synem Człowieczym. On poniósł śmierć na krzyżu za grzechy świata i zmartwychwstał w ciele dla usprawiedliwienia wierzących. Po zmartwychwstaniu Jezus Chrystus wstąpił do nieba i zasiadł po prawicy Ojca, skąd przyjdzie powtórnie. Jezus Chrystus jest wcielonym Słowem Boga oraz jedynym pośrednikiem miedzy Bogiem a człowiekiem. 
Referencje biblijne:
Wj 3,14; Ps 2,7; 22; 23; 24; 45,7-8; 110,1-4; Iz 42,1; 53; Mt l,23; 28,19; Łk l,31-33.35; J 1,14; 3,13.34; 5,22-23.27; 17,1.6.8.18.21-23.26; Dz 2,33.36; 3,22-23; 10,38-40; 17,31; 20,28; Rz 3,25-26; 8,3.29; 9,5; Ga 4,4. 2 Kor 13,13; Ef 1,22-23; Flp 2,11; Kol 1,19-20; 2,3; 1 Tm 2,5; Hbr 1,2; 2,14-17; 5,5-6; 7,22-26; 9,14-I5; 13,8; 1 J 5,20; Ap 13, 8.

Duch Święty

Duch Święty jest boską osobą Boga -  Trójcy Świętej. Z Ducha Świętego powstało Pismo Święte oraz został poczęty Jezus Chrystus, który również “przez Ducha wiecznego ofiarował samego siebie bez skazy Bogu”. Duch Święty udziela się człowiekowi w odrodzeniu, chrzcie w Duchu, napełnieniu oraz w duchowych darach łaski Bożej.
Referencje biblijne: 
Rdz 1,2; Ps 139,7; Iz 11,2; Mt 12,31; Łk 2,27; 4,18; 11,13; J 4,24; 14,16?17.26; 15,26; 16,13; Dz 2,4; 16,7; 21,11; Rz 1,4; 8,9.14; 1 Kor 6,19; 12,4.8-13; 2 Kor 1,22; 3,17; Ga 4,6; 1 P 1,11; 4,16; Ap 22,17.

Wieczerza Pańska

Uczestnicząc w Wieczerzy Pańskiej pod dwiema postaciami: chleba i wina, Zgromadzenie wspomina śmierć́  Chrystusa. Akt ten określa się̨ następującymi terminami:
- Wieczerza Pańska (1 Kor 11,20)
- Łamanie Chleba (Mt 26,26; Mk 14,22; Łk 22,19; Dz 2,42.46; 20,7; 1 Kor 10,16.17ab; 11,23.26-28)
- Stół Pański (1 Kor 10,21)
- Kielich i chleb (1 Kor 10,16.17.21; 11,25-28)
- Komunia w znaczeniu wspólnoty (1 Kor 10,17.21.30; 1 Kor 10,16.18.20)
- Eucharystia w znaczeniu dziękczynienia (Mt 26,26; Mk 14,22n; Łk 22,19; 1 Kor 11,24).
Ustanowienie Wieczerzy Pańskiej opisują̨ Ewangelie (Mt 26,26-29; Mk 14,22-26; Łk 22,19-20) i apostoł Paweł (1Kor 11,23-32). Wieczerza swoimi korzeniami sięga uczty paschalnej (Wj 12; por. Łk 22,15). Zgodnie z nauką apostolską, „naszą Paschą” jest Chrystus (1 Kor 5,7), co czyni z Jezusa Chrystusa centralne wydarzenie w dziejach zbawienia.
- Udział w Wieczerzy Pańskiej jest uczestniczeniem przez wiarę̨ w jedynej, doskonałej, zbawczej ofierze Jezusa Chrystusa,
   złożonej na krzyżu.
- Obecność Chrystusa w Wieczerzy Pańskiej jest rzeczywista, ale duchowa, nie materialna.
- Wieczerza Pańska nie jest składaniem Chrystusa w ofierze i nie ma w niej żadnej innej ofiary, poza ofiarą
   uwielbienia i dziękczynienia składanego Bogu za Jezusa Chrystusa (Hbr 13,15).
- Chrystus nakazał błogosławić́ chleb i wino, by w ten sposób poświecić́ je, jako widzialne znaki Jego
   niewidzialnego Ciała i Krwi.
- Chleb i wino - jako elementy Wieczerzy Pańskiej  odnoszą̨ się̨ do Jezusa Chrystusa, że można je nazywać́
  Jego Ciałem i Krwią̨ (1 Kor 10,16), choć́ w swojej istocie i naturze nie przestają̨ być́ one nadal rzeczywistym 
  chlebem i winem.
- Spożywanie chleba i picie wina podczas Wieczerzy Pańskiej musi być́ połączone z wiarą, gdyż̇ elementy te
   same w sobie nie mają mocy sprawczej, a stają się̨ sądem dla tych, którzy podchodzą̨ do Wieczerzy bez wiary.
- Wieczerza Pańska to widzialne Słowo, przez które bracia i siostry głoszą śmierć́ Pana, Jego zmartwychwst-
   anie i powtórne przyjście w chwale; jest też świadectwem jedności dzieci bożych.
Wieczerza Pańska obejmuje:
- rozważanie stosownych fragmentów Pisma Świętego zwłaszcza słów zawartych 1 Kor 11,23- 26,
- modlitwę̨ dziękczynną i błogosławieństwo chleba i wina,
- łamanie i spożywanie chleba oraz picie z kielicha.
Materią Wieczerzy Pańskiej jest chleb i wino  - wino powinno być́ gronowe. 
- Wieczerzę Pańską sprawuje się zasadniczo w ramach zgromadzenia.
- Wieczerza Pańska powinna być godnie sprawowana przez duchownego lub inną uprawnioną osobę.
- Do Wieczerzy Pańskiej mają prawo przystępować́ wyłącznie osoby nawrócone i ochrzczone.
- W Wieczerzy Pańskiej nie mogą̨ uczestniczyć́ osoby, które w ramach dyscypliny zostały tego prawa pozbawione.
- Po zakończeniu Wieczerzy pobłogosławione dary powinny być́ traktowane z poszanowaniem.
- Wieczerzę Pańską można sprawować́ również̇ w miejscu przebywania osób chorych i niedołężnych.